Współcześnie pojęcie to zostało rozszerzone o działania realizowane również przez wojska rakietowe, marynarkę wojenną, środki walki elektronicznej, systemy rozpoznawcze oraz systemy bezzałogowe.
Współczesne działania związane z izolowaniem pola walki mogą być realizowane przy użyciu środków stosowanych również w ramach koncepcji A2/AD.
W doktrynach państw NATO oraz Federacji Rosyjskiej pojęcie izolacji pola walki bywa wiązane z koncepcją A2/AD (Anti-Access/Area Denial), oznaczającą działania mające na celu utrudnienie przeciwnikowi wejścia do teatru działań wojennych oraz ograniczenie swobody operowania w jego obrębie. Anti-access odnosi się przede wszystkim do działań utrudniających przerzut sił i dostęp do teatru operacyjnego, natomiast area denial obejmuje środki ograniczające manewr i prowadzenie operacji już wewnątrz teatru działań. W tym ujęciu działania związane z izolowaniem pola walki mogą wykorzystywać systemy przeciwlotnicze dalekiego zasięgu, nadbrzeżne systemy rakietowe, okręty podwodne, środki walki elektronicznej, systemy rozpoznania oraz precyzyjne środki rażenia służące do blokowania możliwości operacyjnych przeciwnika.