o zużyciu energii w porównaniu z podobnymi gospodarstwami domowymi; aktywny wybór – zmuszenie decydenta do świadomego zaznaczenia jednej z opcji zamiast pozostawiania decyzji niewyrażonej; zakotwiczenie – wykorzystanie wartości odniesienia, która wpływa na późniejszą ocenę wielkości, ceny lub prawdopodobieństwa.
Przykłady zastosowań Teoria popychania znalazła zastosowanie w wielu obszarach polityki publicznej, finansów osobistych, zdrowia publicznego i ochrony środowiska.
Jednym z najczęściej omawianych przykładów jest dawstwo narządów. Eric Johnson i Daniel Goldstein wskazali, że kraje stosujące system domniemanej zgody, czyli model opt-out, osiągały znacznie wyższe deklarowane poziomy zgody na dawstwo niż kraje stosujące model opt-in, w którym obywatel musi aktywnie wyrazić zgodę.
W obszarze oszczędzania emerytalnego Thaler i Shlomo Benartzi opracowali program Save More Tomorrow, w którym pracownicy mogli z wyprzedzeniem zobowiązać się do zwiększania poziomu oszczędności wraz z przyszłym wzrostem wynagrodzenia. Program ten wykorzystywał m.in. ograniczoną samokontrolę, niechęć do natychmiastowego obniżenia dochodu rozporządzalnego oraz automatyzm przyszłych decyzji.