Jako opat podjął działania zmierzające do poprawy sytuacji finansowej silnie zadłużonego klasztoru, rozpoczynając spłatę dawnych zobowiązań i porządkując gospodarkę dóbr klasztornych. W 1616 roku zawarł porozumienie z Hansem Ulrichem Schaffgotschem dotyczące sporów związanych z Cieplicami. W kolejnych latach prowadził aktywną politykę gospodarczą, między innymi wydzierżawiając część dóbr klasztornych oraz reorganizując ich administrację. W 1617 roku wydzierżawił cztery wsie klasztorne Heinrichowi Kaplerowi z Lubawki za roczny czynsz wynoszący 1000 talarów, a także przekazywał inne dobra klasztorne w dzierżawę w celu stabilizacji finansów opactwa. W 1618 roku uczestniczył jako przedstawiciel śląskich opatów w kapitule generalnej zakonu cystersów w Cîteaux, gdzie obrady rozpoczęły się 13 maja. Opowiadał się tam za odnową życia zakonnego zgodnie z pierwotnymi ideałami cysterskimi. W czasie podróży powrotnej, w związku z wybuchem powstania w Czechach w 1618 roku, zmuszony był ukrywać swoją godność zakonną i podróżować w świeckim strojuM. Gabrowski, Dobra klasztoru cystersów z Krzeszowa opisane przez Friedricha Zimmermanna, Polkowice 2020, s. 24.. W 1619 roku sytuacja klasztoru uległa znacznemu pogorszeniu w związku z wydarzeniami wojny trzydziestoletniej (1618–1648).