W 1952 wstąpił do Związku Komunistów Jugosławii, działał w strukturach Związku Komunistów Bośni i Hercegowiny. W latach 1974–1978 zajmował stanowiska sekretarza egzekutywy Komitetu Centralnego ZK BiH, następnie od 11 maja 1978 do 20 maja 1982 przewodniczył Komitetowi Centralnemu Związku Komunistów Bośni i Hercegowiny. Od 1978 do 1989 zasiadał w Komitecie Centralnym Związku Komunistów Jugosławii od 10. do 12. kadencji, w tym od 1978 do 1986 w jego prezydium. Od 1978 do 1989 pozostawał członkiem (kolegialnej głowy państwa). W lutym 1989 zrezygnował z członkostwa w organach władzy wskutek ujawnienia , związanej z kontrowersyjnym udzielaniem pożyczek politykom na budowę willi w okolicach miasta Neum. Nie przyznawał się jednocześnie do stawianych mu zarzutów.
W 1990 ubiegał się o mandat w demokratycznych wyborach do Prezydium SR Bośni i Hercegowiny, zajął 4. miejsce spośród 7 serbskich kandydatów. Reprezentował reformistyczne skrzydło komunistów skupione wokół Ante Markovicia i znane jako .
1 lipca 2020 pochowany na cmentarzu Bare w Sarajewie.
Przypisy