3 września 1910 awansował na sztabskapitana ze starszeństwem z 10 sierpnia 1910. W 1911 ukończył kurs Szkole Główna Gimnastyki i Fechtunku (ros. Главная гимнастическо-фехтовальная школа) w Petersburgu. 26 sierpnia 1912 został wyznaczony na stanowisko starszego oficera 3 baterii. Wziął udział w I wojnie światowej. W 1915 został przeniesiony do 34 dywizjonu moździerzy (ros. 34-й мортирный артиллерийский дивизион). W tym samym roku awansował na podpułkownika.
W 1917 wstąpił do I Korpusu Polskiego w Rosji, w którym został dowódcą i organizatorem 5 baterii II dywizjonu 2 Brygady Artylerii. Równocześnie od 28 marca 1918 razem z podpułkownikami Bolesławem Siestrzeńcewiczem i Józefem Świętorzeckim kierował szkołą artyleryjską korpusu.
11 listopada 1918 został przydzielony do Oficerskiej Szkoły Artylerii w RembertowieDz. Rozk. Wojsk. Nr 3 z 14 stycznia 1919, poz. 152.. 20 listopada 1918 objął dowództwo II dywizjonu 8 pułku artylerii polowej w Rembertowie. 23 grudnia 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłych Korpusów Polskich i armii rosyjskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podpułkownikaDz. Rozk. Wojsk. Nr 2 z 12 stycznia 1919, poz. 69.. 29 grudnia 1918 został zatwierdzony z dniem 11 listopada 1918 na stanowisku dowódcy II dyonu 8 papDz. Rozk. Wojsk. Nr 8 z 25 stycznia 1919, poz. 305, jako Strzemiński..