W 1865 roku był członkiem pruskiej delegacji obserwującej manewry Armii Imperium Rosyjskiego odbywające się w okolicach Petersburga. Rok później został adiutantem w 2. Inspekcji Artylerii. W trakcie wojna prusko-austriacka znalazł się w dowództwie 1. Armii księcia Fryderyka Karola. W 1867 roku awansował na majora i został przydzielony do sztabu 12. Dywizji, a w 1869 roku wpisany został na listę oficerów Sztabu Generalnego.
Podczas mobilizacji poprzedzającej wojnę prusko-francuską trafił do sztabu naczelnego dowództwa 1. Armii, którą dowodził Karl Friedrich von Steinmetz. Pod koniec 1870 roku został naczelnym kwatermistrzem 2. Armii księcia Fryderyka Karola. Po zakończeniu wojny objął identyczne stanowisko w dowództwie Armii Okupacyjnej we Francji. W 1871 roku mianowany szefem sztabu IX Korpusu Armijnego i na tym stanowisku awansował na podpułkownika (niem. Oberstlieutenant) w 1872 roku. Także w 1872 roku stanął na czele 24. Pułku Artylerii Polowej. W 1874 roku otrzymał stopień pułkownika (niem. Oberst), a stanowisko dowódcy 24. Pułku piastował do 1877 roku, kiedy otrzymał pod swoje rozkazy 2. Brygadę Artylerii Polowej.