Zadłużenie klasztoru, wynikające z wysokich podatków nakładanych na prowadzenie wojny z Imperium Osmańskim (Türkensteuer), kosztownych inwestycji budowlanych oraz wcześniejszych klęsk żywiołowych, szacowano na od 45 000 do 112 000 talarów. Szczególnie dotkliwe były skutki powodzi z 1602 roku oraz pożaru kościoła w Lubawce w 1603 roku, spowodowanego uderzeniem piorunaP. Wiszewski, Świat na pograniczu: dzieje Lubawki i okolic do 1810 r., Wrocław: Wydawnictwo eBooki.com.pl, 2015, s. 106-107. . Ponieważ Lubawka należała do dóbr opactwa krzeszowskiego, koszty odbudowy świątyni i pomocy dla miasta obciążyły budżet klasztoru, przyczyniając się do dalszego wzrostu zadłużenia.
Pomimo niesprzyjających okoliczności, określanych w źródłach jako iniuriosa tempora – (łac. „czasy pełne przeciwności”), kroniki zakonne wspominają go jako bonum oeconomum – (łac. „dobrego gospodarza”). W czasie swoich rządów powiększył majątek opactwa o nowe miejscowości, sołectwa, kompleksy leśne oraz stawy rybne. W księdze miejskiej Chełmska Śląskiego podkreślano również, że mimo podeszłego wieku godnie sprawował urząd prałata.
Zmarł w maju 1611 roku. Jego siostrzeńcem był Jerzy II Henning, późniejszy opat krzeszowski.