Tło historyczne Studio fotograficzne przedstawione w filmie wzorowane jest na studiu fotograficznym Huadong, historycznie zlokalizowanym w pobliżu dzisiejszej dzielnicy Guyilang w Nankinie. Luo Jin, praktykant w studiu, odkrył negatywy zawierające obrazy zbrodni popełnionych przez japońskich żołnierzy podczas wywoływania filmów przesłanych przez japońskich oficerów na początku 1938 roku. Ryzykując życie, Luo wywołał te zdjęcia i zebrał je w album. Z powodu trudności w zdobyciu środków do życia Jin dołączył później do zespołu szkoleniowego ds. komunikacji, powiązanego z Armią Pokojowego Budowania Narodu Wang Jingweia, stacjonującą w świątyni Pilu, gdzie ukrył album w toalecie. W 1941 roku album został odkryty i potajemnie zachowany przez Wu Liankai, który odbywał szkolenie w tym samym miejscu.
W 1946 roku, po kapitulacji Japonii, Wu Liankai, który zmienił wówczas nazwisko na Wu Xuan, dowiedział się, że Senat Tymczasowy w Nankinie gromadzi dowody dla Trybunału ds. Zbrodni Wojennych w Nankinie, który miał ścigać japońskich zbrodniarzy wojennych. Przekazał ukryty album ze zdjęciami, który stał się kluczowym dowodem dla skazania gen. Hisao Taniego, jednego z głównych sprawców masakry nankińskiej.