Jednak klub zdobył również trofeum w tym sezonie – swój drugi Puchar Włoch.
W 1997 roku klub zmienił nazwę na Torino Calcetto i stał się symbolicznym zespołem miasta. Sezon 1997/98 rozpoczął się zwycięstwem w pierwszym meczu o Superpuchar. W sezonie zasadniczym zespół uplasował się na czwartym miejscu, a w play-offach odpadł w dwumeczu z Augustą. W następnym sezonie 1998/99 drużyna, prowadzona najpierw przez Giulio Facchiniego (który zdobył drugi w historii klubu Superpuchar Włoch), a następnie przez Jesúsa Velasco, zakończyła sezon zasadniczy na pierwszym miejscu z 68 punktami, o dziewięć więcej niż Petrarca. W play-offach piemoncka drużyna pokonała Lazio (1:1, 0:7) i Augustę (0:4, 5:3), docierając do finału Scudetto, w którym pokonała BNL Roma (3:2, 3:6).
Następnego lata prezydent ogłosił rozwiązanie mistrzowskiej drużyny Włoch; decyzja ta, podyktowana chęcią gry w stolicy Piemontu po latach wizyt na prowincjonalnych stadionach, została podjęta po kolejnej odmowie władz miasta na wykorzystanie hali PalaRuffini.