W czasie służby w 6 pp awansował na kolejne stopnie: starszego szeregowca, kaprala, plutonowego i sierżanta. W 1917 ukończył kurs oficerski w Dęblinie. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) i rozwiązaniu 6 pp w Przemyślu został przeniesiony do 2 pułku piechoty. Po kilku tygodniach został skierowany do Domu Uzdrowieńców w Kamieńsku. Po rekonwalescencji wstąpił do Polskiej Siły Zbrojnej i został przydzielony do 1 pułku piechoty w Ostrowi Mazowieckiej. Następnie został przydzielony do Głównego Urzędu Zaciągu do Wojska Polskiego w Grodzisku, a następnie w Częstochowie. W tym czasie został mianowany podporucznikiem.
W listopadzie 1918 wstąpił do 27 pułku piechoty w Częstochowie. W batalionie zapasowym tego pułku pełnił służbę do września 1924. W międzyczasie (15 listopada 1919) został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika piechoty, zaliczony do Rezerwy armii z jednoczesnym powołaniem do służby czynnej na czas wojny aż do demobilizacjiDz. Rozk. Wojsk. Nr 97 z 27 grudnia 1919, poz. 4059.. 21 grudnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1619. lokatą w korpusie oficerów piechoty.