13 lipca tego roku ponownie wysłany na front rosyjski jako kapral-kadet aspirant. W czasie pobytu na froncie pełnił funkcję dowódcy plutonu i adiutanta batalionu, awansując na kolejne stopnie: sierżanta, kadeta i chorążego. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 grudnia 1917. Od 20 kwietnia do 6 sierrpnia 1918 przebywał na urlopie, w trakcie którego uzyskał zaliczenie dwóch lat studiów i zdał pierwszy egzamin państwowy na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie. Po zakończeniu urlopu wrócił do pułku, który przebywał w Krzywym Rogu w Ukrainie, a od października w Odessie. Po przejęciu dowództwa pułku przez Polaków został adiutantem II batalionu. Razem z pułkiem wrócił z Odessy do Jarosławia, staczając w drodze walkę z Ukraińcami na stacji kolejowej Chodorów.
W listopadzie 1918 w Jarosławiu został wcielony do III batalionu 9 Pułku Piechoty, późniejszego 14 pp. W jego szeregach walczył na wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami, dowodząc kolejno plutonem, kompanią i batalionem oraz pełniąc funkcję adiutanta batalionu. W międzyczasie (od 26 września 1919 do 4 stycznia 1920) przebywał na urlopie, w trakcie którego kontynuował rozpoczęte studia.