pełnił tam również funkcję wicedyrektora. Na emeryturę przeszedł w 1987 roku, a później pozostał jeszcze konsultantem naukowym instytutu do 31 marca 1994 roku.

Stopień RNDr. uzyskał na Uniwersytecie Karola w Pradze, habilitował się w 1962 roku, stopień CSc. uzyskał w 1964, DrSc. w 1967, zaś tytuł profesora otrzymał w 1991 roku na Uniwersytecie Komeńskiego w Bratysławie.

Działalność naukowa Główne wyniki Mišíka należały do teorii funkcji rzeczywistych. Badał między innymi własność Darboux, klasy Baire’a, różne typy pochodnych, funkcje przedziałowe, zagadnienia związane z twierdzeniem o wartości średniej oraz mierzalność funkcji wielu zmiennych przez własności ich przekrojów. Publikował także prace z teorii miary, całki, topologii oraz teorii porządków.

Prowadził również działalność dydaktyczną na Uniwersytecie Komeńskiego, gdzie wykładał teorię mnogości, teorię funkcji rzeczywistych, teorię miary i całki oraz analizę funkcjonalną.