W 1914 roku rozpoczął wydawanie czasopisma literackiego „Mehyan”.

Znalazł się na liście intelektualistów przeznaczonych do aresztowania, sporządzonej przez młodoturecki Komitet Jedności i Postępu. Wieczorem 24 kwietnia 1915 roku został aresztowany przez władze tureckie, poddany torturom i zesłany do Çankırı. Poinformowano go, że wraz z poetą Rupenem Sewagiem, kowalem, introligatorem i piekarzem zostanie przewieziony do Ayaş w ramach amnestii; po drodze, w dolinie Kalecik w Tüney, zostali oni zaatakowani przez czterech mężczyzn. Warużanowi rozcięto brzuch i wyłupiono oczy. Został zamordowany w sierpniu 1915 roku. Jego zabójstwo jest zaliczane do zbrodni dokonanych podczas tureckiego ludobójstwa Ormian. O jego ostatnich chwilach opowiada krótkometrażowy film z 2018 roku. W tym samym roku co Warużana Turcy zabili także ormiańskiego poetę Siamanto.

Miał córkę Weronikę (ur. 1910, zm. 2009) oraz synów Haiga (ur. 1915, zm. 2002) i Armena. Jego żona Araksi ponownie wyszła za mąż. Mieszkała w Casablance, a na starość przeprowadziła się do Fresna w Kalifornii, gdzie została pochowana.

W Erywaniu w 1972 lub 1974 roku wzniesiono poświęcony Warużanowi;