Startowała na światowym czempionacie w Rzymie, odpadając w fazie eliminacyjnej zmagań w konkurencji zarówno biegu na 800 m, jak i sztafety 4 × 400 m.
Na mistrzostwach Ameryki Południowej otrzymała trzy złote medale, w tym dwa indywidualnie (w biegu na 800 i 1500 m). Rok później zdobyła trzy medale mistrzostw ibero-amerykańskich (w tym tytuły mistrzowskie w biegu na 1500 m oraz biegu sztafet 4 × 400 m).
Brała udział w igrzyskach olimpijskich w Seulu, startując w dwóch konkurencjach. W eliminacjach biegu na 800 m uzyskała w swej grupie czas 2:02,48 plasujący zawodniczkę na 3. miejscu i dający awans do półfinału – w tej fazie rozgrywek uzyskała rezultat czasowy 2:01,86 i zajęła 6. miejsce w grupie, zbyt dalekie, aby awansować do finału. Znalazła się też w składzie brazylijskiej sztafety 4 × 400 m, która w eliminacjach zajęła 4. miejsce w grupie z rezultatem czasowym 3:36,81 – zbyt słabym, by mogła wystąpić w finale konkurencji.
W 1990 i 1992 roku zdobywała kolejne złote medale mistrzostw ibero-amerykańskich, natomiast w 1993 roku zdobyła kolejne dwa złote medale południowoamerykańskiego czempionatu. Uczestniczyła w mistrzostwach globu w Stuttgarcie, na których odpadła w eliminacjach biegu na 1500 m.