231–232..

2 listopada 1564 roku zakonnicy dotarli pieszo do Lidzbarka Warmińskiego, gdzie musieli poddać się kwarantannie, ponieważ przechodzili przez okolice, gdzie panowała zaraza. 8 stycznia 1565 jezuici przenieśli się do Braniewa i zamieszkali w klasztorze pofranciszkańskimKolegium Jezuickie w Braniewie i jego księgozbiór 1565–1626, Alojzy. Szorc, Olsztyn 1998, s. 16–17.

W Braniewie współorganizował pierwsze na ziemiach polskich kolegium jezuickie, a także średnią szkołę humanistyczną (gimnazjum). W pierwszym roku szkolnym 1565–1566 powierzono mu w szkole funkcję prefekta (dyrektora), był także profesora retoryki i języka greckiego. W gronie jezuitów był również jedynym, który mógł głosić kazania w języku polskim, gdyż pozostali zakonnicy byli obcokrajowcami. Język polski mógł znać z rodzinnego Lidzbarka Warmińskiego, gdzie przy biskupie grupowała się znacząca kolonia polska. Jego znajomość polskiego jest niekiedy podawana w wątpliwośćJan Korewa Rola braniewskiego Hosianum w dziele zespolenia Warmii z Rzeczpospolitą w w. XVI–XVIII. Wkrótce okazał się osobą konfliktową i naraził się zarówno przełożonym, jak również współzakonnikom i uczniom, gdyż domagał się, ażeby założona szkoła średnia w Braniewie służyła wyłącznie uczniom z Prus.