Iuvenilia Philologorum Cracoviensium 6 (2013): 303-311..
Utwór opowiada historię (zakończonego już) przemocowego związku bohaterki (przypominającej pod wieloma względami samą Zabużko) z ukraińskim artystą Mykołą K. (źródła wskazują, że jego pierwowzorem był artysta Mykoła Kumanowski). Opowieści o romansie przeplatane są historiami rodziny i znajomych bohaterki, oraz nawiązaniami do historii Ukrainy.
W utworze historia romansu spleciona jest z refleksją na temat narodowej tożsamości ukraińskiej oraz wpływu historii i kulturowych uwarunkowań na życie jednostki. Analizuje związki między przemocą, pamięcią historyczną i poszukiwaniem własnej tożsamości. W książce zawiera się też refleksja na temat marginalizacji kobiet.
Powstanie i odbiór Autorka przez trzy lata nosiła w sobie pomysł na książkę, nie mogąc znaleźć dla niego właściwej formy i tworząc wiele stron szkiców do utworu. Dopiero kiedy wpadła na pomysł, że będzie to monolog bohaterki prezentowany w trzeciej osobie – zaczęła tworzyć właściwy utwór. Pisanie zajęło jej 4 miesiące, pomiędzy wrześniem a grudniem 1994 roku.