W sierpniu 1939 został wysłany na Bliski Wschód do negocjacji władzami brytyjskimi w Jerozolimie i Kairze w sprawie zabezpieczenia dostaw wojskowych. Po wybuchu II wojny światowej we wrześniu 1939 został attaché ambasadorskim w konsulacie RP w Stambule. W kwietniu 1940 wstąpił do Wojska Polskiego we Francji, a po kapitulacji tego kraju przedostał się do Wielkiej Brytanii. Tam został mianowany adiutantem gen. Stanisława Sosabowskiego. Został zatrudniony w Ministerstwie Spraw Zagranicznych rządu RP na Uchodźstwie. Po zarzuceniu pomysłu wysłania go do okupowanej Polski wskutek wybuchu powstania warszawskiego został mianowany oficerem łącznikowym z siłami zbrojnymi Stanów Zjednoczonych w wyzwolonym Paryżu. We wrześniu 1944 przydzielony do kwatery głównej amerykańskiej 9 Armii w Holandii.
W lipcu 1945 awansowany na majora. Był starszym oficerem łącznikowym w amerykańskiej 3 Armii pod dowództwem gen. George'a S. Pattona i objął dowództwo polskiej misji wojskowej z siedzibą w Monachium. Od maja 1947 służył w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia w Wielkiej Brytanii aż do demobilizacji w maju 1948.