1 czerwca 1921 pełnił służbę w Cytadeli Warszawskiej, a jego oddziałem macierzystym był 5 pułk piechoty Legionów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 2382. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 33 pułku piechoty w Łomży. 27 stycznia 1930 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1930 stopień kapitana w korpusie oficerów piechoty i 83. lokatą. W marcu 1932 został przeniesiony do 2 pułku pancernego w Żurawicy. W 1934, po rozformowaniu pułku, został przeniesiony w tym samym garnizonie do 2 batalionu czołgów i samochodów pancernych. W listopadzie 1936 ukończył kurs dowódców batalionów w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. W 1937 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w Modlinie. Na stopień majora został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 9. lokatą w korpusie oficerów broni pancernych. W tym samym roku zastąpił majora Mieczysława Poniatowskiego na stanowisku dowódcy kompanii podchorążych zawodowych Szkoły Podchorążych Broni Pancernych. W czasie kampanii wrześniowej pełnił funkcję zastępcy dowódcy Ośrodka Zapasowego Broni Pancernych nr 2 w Lublinie.