Jednocześnie wojna handlowa ze Stanami Zjednoczonymi, zapoczątkowana w 2018 roku i zaostrzona za administracji Trumpa, wymusiła zmianę priorytetów: od eksportowego modelu wzrostu ku samowystarczalności technologicznej i rozbudowie rynku wewnętrznego. Ograniczenia eksportowe USA w sektorze półprzewodników (zakaz dostaw dla Huawei, ograniczenia dla ASML) przyspieszyły chińskie inwestycje w krajowy łańcuch produkcji chipów.
Wyzwaniem demograficznym jest spadek liczby ludności Chin, odnotowany po raz pierwszy w 2022 roku, oraz starzenie się społeczeństwa. Plan reaguje na to programami pronatalistycznymi i rozwojem robotyki jako substytutu kurczących się zasobów siły roboczej.
Główne cele Wzrost gospodarczy Plan zakłada utrzymanie rocznego wzrostu PKB w przedziale 4,5–5%, co stanowi najniższy cel od początku reform Denga Xiaopinga w 1978 roku. Premier Li Qiang uzasadnił obniżenie celu niepewnością w handlu światowym i sytuacją geopolityczną. Konkretne cele roczne mają być ustalane elastycznie, w zależności od warunków.