Zaprojektował on obszerną trzynawową bazylikę w stylu neogotyckim z transeptem i wieżą od strony zachodniej, z ozdobnym portalem. Kościół stylem nawiązywał do ówczesnych neogotyckich katedr angielskich. Natomiast jego więźba dachowa, nagie, drewniane belki i prosty dach przypominały XIII-wieczne, włoskie kościoły zakonów żebraczych. Do budowy kościoła wykorzystano przemysłowo produkowaną cegłę, beton, żelazo i blachę. Budowę rozpoczęto w 1885, a ukończono w 1888 roku. Kościół otrzymał wezwanie królowej Szwecji Zofii, małżonki króla Oskara II.
Poświęcenia kościoła dokonał biskup Johan Andersson 8 kwietnia (w pierwszą niedzielę po Wielkanocy) 1888 roku.
W 1891 roku w oknach umieszczono witraże, wykonane w Monachium przez pracownię malarską F X Zettle, przedstawiające Najświętsze Sakramenty, apostołów Piotra i Pawła oraz proroków Mojżesza i Eliasza. Witraże ozdobiono również bogatą ornamentyką roślinną i kwiatową.