był jednym z organizatorów Polskiej Sekcji Walki z Rakiem, a rok później – Łódzkiego Towarzystwa Zwalczania Raka. Pełnił funkcję kierownika Instytutu Leczenia Radem w Łodzi utworzonego przez Łódzkie Towarzystwo Zwalczania Raka przy ul. Piotrkowskiej 175.

W latach 1899–1908 był członkiem redakcji „Czasopisma Lekarskiego” i „Nowotworów”. Ponadto pracował jako korespondent dla niemieckiego pisma „Archive fur Verdauungskrankheiten”, w którym streszczał polskie piśmiennictwo. Był członkiem:

Łódzkiego Towarzystwa Lekarskiego Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego (jako członek-korespondent) Rady Izby Lekarskiej Łódzkiej Polskiego Związku Przeciwrakowego

Działalność społeczna Był zaangażowany w pracę działającego od 1898 r. schroniska dla dzieci żydowskich w Łodzi, w którym pełnił rolę sekretarza. W 1904 r. zainicjował i zorganizował stację „Kropla Mleka” w Łodzi, jako sekcji lokalnego oddziału Warszawskiego Towarzystwa Higienicznego. „Kropla Mleka” prowadzona przez Józefa Marzyńskiego i jego żonę Stefanię działała na rzecz opieki higieniczno-lekarskiej nad dziećmi z ubogich rodzin robotniczych. Była pierwszą instytucją tego typu na ziemiach polskich i stanowiła wzór dla kolejnych, które powstały m.in. w Warszawie, Kaliszu i Lublinie. Działalność „Kropli Mleka” w Łodzi przerwał wybuch II wojny światowej.