Według tego ujęcia mają one powstawać wtedy, gdy nierozwiązana trauma dotknęła rodzinę wskutek takich zdarzeń jak zabójstwo, samobójstwo, śmierć matki podczas porodu, przedwczesna śmierć rodzica lub rodzeństwa, wojna, katastrofa naturalna, emigracja albo przemoc.
Sesja ustawień ma zwykle charakter jednorazowy i nie wiąże się z dalszą kontynuacją terapeutyczną. Może odbywać się także przed dużą publicznością. Według reportażu Oktawii Kromer oraz artykułu opublikowanego w Poradniku Gemini uczestnik sesji może występować jako osoba „ustawiana” albo jako „reprezentant”, odgrywający członka rodziny lub bardziej abstrakcyjne pojęcia, takie jak ból czy miłość; prowadzący wybiera reprezentantów, ustawia ich w przestrzeni i kieruje przebiegiem interakcji, a samo ustawienie trwa zwykle od 40 do 60 minut.
Historia Pojęcie family constellation występowało wcześniej w psychologii Alfreda Adlera, w której odnosiło się do rozumienia osoby przez pryzmat sposobu dorastania oraz jej miejsca w układzie rodzinnym, w tym kolejności urodzenia.
Filozoficzna orientacja ustawień Hellingera wywodzi się z połączenia fenomenologii, terapii systemowej rodzin oraz elementów rdzennego mistycyzmu.