Oberstleutnant), a w 1851 roku na pułkownika (niem. Oberst).
W 1852 roku został dowódcą 16. Brygady Kawalerii, awansując dwa lata później na generała majora (niem. Generalmajor). Kolejny przydział otrzymał w 1858 roku, kiedy stanął na czele 13. Dywizji, co wiązało się z awansem na generała porucznika (niem. Generalleutnant). Rok później został przeniesiony na identyczne stanowisko w dowództwie 12. Dywizji. Jednostką tą dowodził do 1862 roku, kiedy mianowany został generałem-głównodowodzącym VI Korpusem Armijnym. Na tym stanowisku otrzymał stopień generała kawalerii (niem. General der Cavallerie) w 1864 roku.
W 1866 roku VI Korpus, dowodzony przez von Mutiusa został zmobilizowany do wojny prusko-austriackiej. Jednostki korpusu uczestniczyły w bitwie pod Sadową, a jego dowódca otrzymał za zasługi w bitwie Order Pour le Mérite, czyli najwyższe pruskie odznaczenie wojenne. Zmarł jeszcze przed zakończeniem działań wojennych na cholerę.
Odznaczenia Odznaczenia gen.