18 Konstytucji nie stanowi przeszkody dla ustawodawcy w uregulowaniu statusu innych niż małżeństwo form pożycia (w tym związków partnerskich), o ile zakres wynikających z nich praw i obowiązków nie zostanie zrównany z instytucją małżeństwa, dopuszczalne jest uznanie wybranych skutków prawnych zagranicznych aktów stanu cywilnego dotyczących związków partnerskich lub innych form pożycia par jednopłciowych, bez nadawania im statusu małżeństwa w polskim porządku prawnym,

2. Cywilnoprawnej – pary jednopłciowe funkcjonują jako związki nieformalne (konkubinaty), co ogranicza ich uprawnienia m.in. w sferze podatkowej, spadkowej oraz medycznej. Część tych kwestii regulowana jest za pomocą pełnomocnictw i umów notarialnych,

3. Międzynarodowej – Polska jest związana orzecznictwem Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, które nakłada na państwo obowiązek zapewnienia konkretnych ram prawnych dla par jednopłciowych, oraz orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w zakresie uznawania wybranych skutków małżeństw zawartych za granicą dla celów swobody przemieszczania się.

Od 2002 roku w Parlamencie RP wielokrotnie składane były projekty ustaw o związkach partnerskich, jednak żaden z nich nie uzyskał większości ustawodawczej.