W 1912 roku pracował przy projekcie przemysłowym w Bogorodsku pod Moskwą. Następnie, po krótkich pobytach szkoleniowych w zakładach Nitrum w Bodio i Rheinfelden, w 1915 roku objął stanowisko zastępcy kierownika budowy w zakładach Elektro-Nitrum w Zschornewitz (Niemcy).
W 1917 roku, z inicjatywy Elektro-Watt, a właściwie Bank für Elektrische Unternehmungen (w skr. Elektrobank), został kierownikiem elektrowni cieplnej Prado w przedsiębiorstwie Sevillana de Electricidad w Hiszpanii. W 1918 roku objął stanowisko prokurenta oraz głównego inżyniera w biurze budowlanym Elektrobanku w Zurychu. W ówczesnym czasie Elektrobank reprezentował interesy konsorcjum producentów i banków, które chciały współfinansować projekty związane z obiecującym nowym źródłem energii – energią elektryczną.
W 1923 roku rozpoczął pracę w przedsiębiorstwie Brown, Boveri & Cie. w Baden, jednym z najważniejszych europejskich producentów urządzeń elektrotechnicznych. W 1925 roku został dyrektorem.
W latach 1929–1947 był dyrektorem Elektrobanku, a następnie członkiem jego rady nadzorczej.