Źródła zwracają uwagę na duchowy rys natury Rufina, na jego pobożność. Rufin miał towarzyszyć Franciszkowi w chorobie. Po stygmatyzacji na La Vernie w 1224 roku, jak zaznaczył kronikarz w Tractatus de adventu fratrum minorum in Angliam, Franciszek polecił Rufinowi oczyścić i namaścić oliwą skałę, na której stanął serafin z widzenia, co ten skwapliwie uczynił. Rufin jako jedyny z najbliższych towarzyszy Biedaczyny, miał dotknąć stygmatu w boku świętego. Błogosławionemu dedykowana jest sekwencja kilku epizodów zawartych w Actus beati Francisci , powstałych w XIII wieku. Część z nich znalazła się w późniejszych Kwiatkach.
Gdy po kapitule generalnej odbytej w Genui w 1244 roku generał Krescencjusz z Jesi poprosił braci o zebranie świadectw dotyczących życia i cudów dokonanych przez Franciszka z Asyżu, Rufin wraz z Aniołem z Rieti i br. Leonem wysłali z Greccio specjalny list z załączonym florilegium z epizodami z życia Asyżanina (List z Greccio z 11 sierpnia 1246). Materiał ten został prawdopodobnie wykorzystany przez Tomasza z Celano przy pisaniu Życiorysu drugiego (). Rosalinde Brooke próbowała odtworzyć zawartość florilegium trzech towarzyszy, używając tekstu Zbioru asyskiego () datowanego na ok. 1311.