typowo ciemne nakrapianie znajduje się w tylnych częściach nieparzystych międzyrzędów, a na międzyrzędach od czwartego do szóstego leży duża, ciemna plama, czasem przerwana jaśniejszym paskiem na międzyrzędzie piątym. Jasne łuski na pokrywach są mniej więcej do połowy długości wcięte, podzielone na płaty o równoległych wierzchołkach. Drobne kępki jasnych, odstających łusek znajdują się także na ciemnych częściach przedplecza. Skrzydła tylnej pary są w pełni wykształcone.
Odnóża mają rdzawobrązowe golenie. U samca wierzchołki przednich goleni są lekko zagięte dowewnętrznie, a wewnętrzne ich krawędzie pozbawione są ząbka u obu płci.
Ekologia i występowanie Owad ten zasiedla łąki, pastwiska, miedze, pola, stanowiska ruderalne, przydroża, przytorza, murawy, pobrzeża lasów, mokradła, brzegi wód i rowów, skały i upłazy. Na wyżynach i w górach występuje liczniej niż na nizinach. Jest fitofagiem żerującym na roślinach zielnych z rodziny bobowatych, w tym na komonicy błotnej, komonicy zwyczajnej i ostrołódce polnej. Wbrew łacińskiej nazwie zwyczajowej żerowanie na babkach pozostaje niepotwierdzone. Przepoczwarczenie odbywa się w żółtobiałym oprzędzie. Osobniki dorosłe obserwuje się od marca do września lub października.