rundy.
We wszystkich rundach, z wyjątkiem finału, obowiązywała formuła dwumeczu. Gospodarzem pierwszego spotkania był zespół wymieniony w drabince turniejowej jako pierwszy. O awansie decydowała liczba zdobytych punktów meczowych: za zwycięstwo 3:0 lub 3:1 drużyna otrzymywała 3 punkty, za zwycięstwo 3:2 – 2 punkty, za porażkę 2:3 – 1 punkt, natomiast za porażkę 1:3 lub 0:3 – 0 punktów. Jeżeli po rozegraniu obu meczów drużyny miały taką samą liczbę punktów, rozgrywano tzw. złoty set do 15 punktów, z wymaganą przewagą dwóch punktów. Finał odbył się w miejscu wybranym przez organizatora rozgrywek.
System rozgrywek o tzw. Mały Puchar O tzw. Mały Puchar rywalizowały drużyny, które przegrały ćwierćfinały, z wyjątkiem zespołów występujących w mistrzostwach Estonii. Jeśli w ćwierćfinałach odpadły drużyny z mistrzostw Estonii, ich miejsce zajmowali „szczęśliwi przegrani” z 1. rundy. O kolejności „szczęśliwych przegranych” decydowały wyniki 1. rundy, według następujących kryteriów: liczba zwycięstw, liczba punktów meczowych, stosunek setów, stosunek małych punktów.
Rozgrywki o tzw. Mały Puchar składały się z półfinałów i finału. W półfinałach drużyny rozgrywały dwumecz na zasadach analogicznych do tych obowiązujących w głównym turnieju.