24 stycznia 1940 roku wraz z Dorą Fuchs został jako pierwszy poinformowany o planach utworzenia w Łodzi getta. Od stycznia 1940 roku pełnił funkcję kierownika Wydziału Mieszkaniowego, czyli instytucji odpowiedzialnej za przydział mieszkań Żydom napływającym do tworzonego wówczas getta w Łodzi. Do getta trafił wraz z matką Heleną oraz siostrą Zofią, zamieszkali przy ul. Zgierskiej 24, a od końca 1941 roku przy ul. Limanowskiego 40.
10 maja 1940 roku został mianowany kierownikiem nowo utworzonego Biura Meldunkowego, którego jednym z pierwszych zadań było przeprowadzenie spisu ludności getta. Następnie został także kierownikiem Wydziału Statystycznego. 6 lipca Biuro Meldunkowe i Wydział Statystyczny zostały podporządkowane Wydziałom Ewidencji Ludności, na czele których stanął Neftalin. W ramach instytucji utworzono także Wydział Stanu Cywilnego. Od 16 października 1940 roku kierował również Kancelarią Rabinacką. Wszedł w skład Komisji Cenzury działającej przy utworzonym w listopadzie 1940 roku Wydziale Archiwum, który także został podporządkowany Wydziałom Ewidencji Ludności.