W nowszych materiałach popularyzujących i wdrożeniowych pojawia się także forma „bezzałogowy pojazd naziemny” jako część szerszej rodziny pojazdów bezzałogowych obejmującej także konstrukcje nawodne i latające.
UGV są lądowym odpowiednikiem bezzałogowych statków powietrznych, bezzałogowych pojazdów podwodnych i bezzałogowych pojazdów nawodnych. Roboty bezzałogowe są używane w działaniach wojennych, ale również w zastosowaniach cywilnych i komercyjnych.
Historia thumb|Sterowany radiowo samochód, 1921 mały|Nadajnik systemu Telekino
W 1904 hiszpański inżynier Leonardo Torres Quevedo rozwijał system sterowania radiowego, który nazwał . Jako formę pierwszego testu wybrał trójkołowy pojazd lądowy (trójkołowiec), osiągający efektywny zasięg 20–30 metrów. Był to pierwszy znany przykład bezzałogowego pojazdu naziemnego.
Pierwszymi prototypami wybuchowych dronów-robotów były francuskie „torpedy lądowe” Aubriot-Gabet, opracowane we Francji w 1915 roku, oraz Crocodile Schneider-Creusot. Dwadzieścia egzemplarzy wprowadzono do służby w w lipcu 1915.
mały|Odbiornik systemu Telekino