21 stycznia 1918 wstąpił do III Korpusu Polskiego w Rosji. Służył w szwadronie ochrony sztabu korpusu rotmistrza Zygmunta Rudnickiego, który w marcu tego roku został włączony do 7 pułku ułanów jako 4 szwadron. Wyróżnił się 14 kwietnia 1918 w obronie cukrowni Niemirów, kiedy po wyczerpaniu amunicji, „nie posiadając bagnetów, z wielką brawurą odparł nieprzyjaciela w pieszym szyku lancami, mając za sobą jeden tylko pluton”. 27 lipca 1918 został przyjęty do 4 Dywizji Strzelców Polskich.
6 października 1919 został powołany z poboru do służby czynnej na czas wojny, przyjęty do Wojska Polskiego z Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznika, zaliczony do Rezerwy armii i przydzielony do 6 pułku ułanówDz. Rozk. Wojsk. Nr 94 z 10 listopada 1919, poz. 3621, błędnie jako de la Tour Stefan.. Później został przeniesiony do 12 pułku ułanów na stanowisko młodszego oficera 2 szwadronu. W jego szeregach wziął udział wyprawie kijowskiej. Wyróżnił się 26 kwietnia 1920 w bitwie pod Ślipczycami. 20 maja 1920 dowódca pułku, pułkownik Józef Tokarzewski sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, w którym napisał: