Kontrola tej fazy zależy od współdziałania układu współczulnego, nerwów somatycznych i ośrodkowego układu nerwowego. Włókna aferentne przekazują informację o stopniu wypełnienia pęcherza, a ośrodki rdzeniowe, mostowe i korowe hamują odruch mikcyjny do czasu osiągnięcia odpowiedniego progu wypełnienia. Pobudzenie włókien współczulnych sprzyja rozkurczowi wypieracza i zwiększeniu oporu cewkowego, natomiast pobudzenie nerwu sromowego nasila skurcz zewnętrznego zwieracza cewki moczowej, co ułatwia utrzymanie moczu. Przejście do fazy mikcji następuje po zmianie wzorca aktywności nerwowej na dominację układu przywspółczulnego, co prowadzi do skurczu wypieracza i rozluźnienia aparatu zwieraczowego.
Objawy i zaburzenia Zaburzenia fazy gromadzenia mogą prowadzić do utraty zdolności do utrzymania moczu lub do pojawienia się dolegliwości podczas napełniania pęcherza. Do typowych objawów należą częstomocz, parcie naglące, nykturia oraz nietrzymanie moczu. Objawy te mogą występować pojedynczo albo łącznie i zwykle stanowią podstawę dalszej oceny klinicznej.