Ponadto w latach 1948–1949 wykładał historię sztuki w Państwowej Wyższej Szkole Aktorskiej w Krakowie.
W latach 1955–1971 mieszkał w Łodzi, gdzie od 1956 do 1971 roku prowadził zajęcia z historii sztuki oraz charakteryzacji w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej (później: Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej i Filmowej). Ponadto projektował scenografie dla łódzkiego Teatru Powszechnego oraz przedstawień dyplomowych Wydziału Aktorskiego "filmówki". Po powrocie do Krakowa objął posadę kierownika technicznego Starego Teatru, dorywczo projektując scenografie m.in. dla teatrów w Zielonej Górze (1976) i Bielsku-Białej (1977).
W latach 50. i 60. XX wieku pracował jako scenograf (samodzielnie lub we współpracy) oraz projektował kostium przy produkcjach filmowych. Incydentalnie występował także jako aktor.
W 1964 roku otrzymał Złoty Krzyż Zasługi. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kw. IIIb wschodnia).
Rodzina Był żonaty z Heleną Papée-Bożyk (1915–2010) – malarką i witrażystką. Małżeństwo miało dwóch synów: Jerzego (1941–2019) – muzyka jazzowego oraz Piotra (ur. 1944) – artystę plastyka i projektanta.
Filmografia
Źródło: Film Polski
Przypisy