Przebieg badania Badanie zwykle rozpoczyna się od oceny swobodnego przepływu moczu. Natomiast w części inwazyjnej do pęcherza wprowadza się cewnik albo cewniki, a dodatkowy czujnik umieszcza się zwykle w odbytnicy lub (u kobiet) niekiedy w pochwie, co pozwala na rejestrację zmian ciśnienia podczas napełniania i opróżniania pęcherza. W trakcie badania pęcherz jest stopniowo wypełniany płynem, a pacjent proszony jest o zgłaszanie odczuć związanych z parciem na mocz; część procedur obejmuje również kaszel lub próbę odtworzenia typowych objawów zgłaszanych przez pacjenta. Faza stopniowego wypełniania pęcherza z równoczesnym zapisem tych parametrów stanowi właśnie cystometrię. W jej trakcie odnotowuje się m.in. moment pojawienia się pierwszego czucia wypełnienia pęcherza, pierwszej potrzeby oddania moczu i silnego parcia na mocz, a także ewentualne mimowolne skurcze wypieracza lub wyciek moczu.
Wskazania Badanie urodynamiczne wykorzystuje się jako uzupełnienie diagnostyki osób z objawami ze strony dolnych dróg moczowych, takimi jak nietrzymanie moczu, objawy pęcherza nadreaktywnego, czy podejrzenie przeszkody podpęcherzowej. Zakres badania dobiera się do problemu klinicznego i planowanej decyzji terapeutycznej.