Pierwsze zachowane zapisy z lat 1417-1430 wymieniają właściciela we wsi Sędziwoja Godurowskiego. W 1417 Gniewosz Łobezki pochodzący z Łobza w powiecie pyzdrskim prowadził spór sądowy z Ziemiętą plebanem ze Strzelec Wielkich. W procesie dowodził przy pomocy świadków, że pan Janusz Wezenborg z Gostynia oraz niezidentyfikowany Janek ręczyli za księdza Ziemiętę, że kupi on 8 śladów w Godurowie swemu siostrzeńcowi Sędziwojowi, a sobie nic nie zatrzyma.
W 1434 Mikołaj oraz Janusz bracia ze wsi Strzelce Wielkie sprzedali połowę wsi Świętomirowi niegdyś Karsieckiemu, który przyjął odmiejscowe nazwisko od wsi Karsiec (obecnie Karzec) za 100 grzywien. W 1435 Sędziwój Gudorowski sprzedał Adamowi z Pijanowic 4 łany w Godurowie za 100 grzywien. W 1448 Jadwiga córka Piotra z Godurowa wraz ze stryjem rodzonym Dziersławem z Kąkolewa oraz z wujami kasztelanem przemęckim Rafałem Leszczyńskim i Mikołajem Drzeczkowskim herbu Wieniawa sprzedał Janowi Kolskiemu swoje części po ojcu i matce w Godurowie za 70 grzywien.
W 1454 Jakub dziedzic wsi Godurowo przebywał w niewoli krzyżackiej do jakiej dostał się w czasie wojny trzynastoletniej Polski z zakonem krzyżackim.