Obłożnie chory – określenie używane w praktyce medycznej i pielęgniarskiej na oznaczenie osoby, która z powodu choroby, urazu lub znacznego ograniczenia sprawności wymaga długotrwałej opieki i zwykle przez większość czasu przebywa w łóżku, często wymagając pomocy w podstawowych czynnościach dnia codziennego (m.in. higienie, karmieniu, zmianie pozycji, korzystaniu z toalety). W polskim systemie ochrony zdrowia termin ten bywa używany w kontekście opieki długoterminowej (domowej oraz stacjonarnej), w tym świadczeń udzielanych przez pielęgniarkę opieki długoterminowej oraz w zakładach opiekuńczych..
Definicja Według materiałów informacyjnych Narodowego Funduszu Zdrowia określenie „osoba/pacjent obłożnie chory” odnosi się do chorego wymagającego stałej lub długotrwałej opieki, zwykle leżącego, często niesamodzielnego i zależnego od opiekunów w zakresie podstawowych czynności życiowych. W praktyce pielęgniarskiej opieka nad osobą obłożnie chorą obejmuje m.in. czynności pielęgnacyjne, edukację rodziny oraz działania ukierunkowane na ograniczanie następstw długotrwałego unieruchomienia.