Epidemiologia Jaskra pierwotna otwartego kąta jest najczęstszym typem jaskry na świecie i stanowi dominującą postać jaskry w populacjach europejskich i afroamerykańskich. Częstość występowania rośnie z wiekiem, szczególnie po 40.–50. roku życia, a obciążenie chorobą jest istotne zwłaszcza w przedziale wiekowym 60–80 lat. W badaniach populacyjnych wykazano zróżnicowanie rozpowszechnienia JPOK zależnie od rasy i regionu geograficznego; najwyższą częstość odnotowuje się w populacjach afrykańskich, przy czym zdecydowana większość przypadków na świecie przypada na populacje azjatyckie ze względu na ich liczebność. Jaskra, w tym postać pierwotna otwartego kąta, należy do głównych przyczyn nieodwracalnej ślepoty w skali globalnej.
Etiologia i czynniki ryzyka Etiologia jaskry pierwotnej otwartego kąta jest wieloczynnikowa, obejmuje interakcje czynników genetycznych i środowiskowych. Do najlepiej udokumentowanych czynników ryzyka należą: podeszły wiek, dodatni wywiad rodzinny w kierunku jaskry, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, rasa czarna i niektóre populacje latynoskie, cienka centralna grubość rogówki, krótkowzroczność, choroby układu sercowo-naczyniowego (nadciśnienie, , miażdżyca, zaburzenia autoregulacji przepływu), cukrzyca, migrena, obturacyjny bezdech senny.