Pojazd z wodorowym silnikiem spalinowym (HICEV, ang. hydrogen internal combustion engine vehicle) to rodzaj pojazdu wodorowego, w którym wodór jest spalany bezpośrednio w silniku spalinowym (najczęściej tłokowym; rzadziej w innych odmianach, np. Wankla). Pojazdy z wodorowym silnikiem spalinowym różnią się od pojazdów z wodorowym ogniwem paliwowym, w których wodór wykorzystywany jest elektrochemicznie, a nie w procesie spalania. W praktyce wodorowy silnik spalinowy jest zmodyfikowaną odmianą zasilanego benzyną.
W praktyce wodorowe silniki spalinowe najczęściej są odmianą klasycznego silnika o zapłonie iskrowym (konstrukcyjnie zbliżonych do silników benzynowych), ponieważ zapłon samoczynny mieszaniny wodór–powietrze jest trudniejszy do uzyskania w typowej konfiguracji silnika Diesla. Wodór bywa jednak stosowany także w silnikach o zapłonie samoczynnym w układzie dwupaliwowym, gdzie jest współspalany z niewielką dawką pilotującą oleju napędowego inicjującą zapłon. Opisywano również przebudowy silników wysokoprężnych do pracy na wodór przez konwersję na zapłon iskrowy (m.in. przez dodanie układu zapłonowego i zmianę układu zasilania).