Roztrząsa szeroko czy jest możliwe, by na tronie papieskim zasiadała kobieta o imieniu Joanna i czy zasługują na wiarę proroctwa o papieżach ogłoszone za pontyfikatu Celestyna II w 1143 roku.
Następnie traktuje krótko o bożkach pogańskich, po czym przechodzi do opisania idoli w Piśmie świętym wymienionych: Apisa, Asmodeusza, Dagona i Lilith oraz do rozważenia prawdziwości wyroczni pytyjskiej Apollina w Delfach. Kończy krótkimi uwagami o gorszym od pogaństwa ateizmie.
O czarcie, czarach, astronomii i astrologii mały|240px|Ilustracja znajdująca się na jednej z pierwszych stron encyklopedii wydanej w latach 1745-1746 Dalsza część księgi jest poświęcona czartowi, czarownikom i czarom. O czarcie, czyli diable, mówi autor za Pismem Świętym, że zwodzi dusze, że za przyzwoleniem Bożym, jak w przypadku Hioba, nęka ludzi nieszczęściami, że potrafi kusić świętych pod przybranymi postaciami, jak to było ze świętym Antonim Pustelnikiem, i innych jego właściwościach. Przytacza też liczne przykłady kuszenia poczynając od kuszenia Pana Jezusa na pustyni, poprzez kuszenie świętego Dunstana czy Teofila archidiakona. Następny rozdział poświęcony jest opętanym, ich nadzwyczajnym umiejętnościom, dziwnym zachowaniom i znakom, po których można rozpoznać ich opętanie.