W związku z tym będzie uznany za zdrajcę każdy Hutu, który dopuszcza się następujących czynów: zawiera partnerstwo biznesowe z Tutsi, inwestuje swoje pieniądze lub pieniądze rządowe w przedsiębiorstwo Tutsi, pożycza pieniądze Tutsi lub od Tutsi, sprzyja Tutsi w interesach (np. uzyskiwanie licencji importowych, pożyczek bankowych, udostępnianie placów budowy, rynków publicznych itp.). Wszelkie strategiczne stanowiska: polityczne, administracyjne, gospodarcze, wojskowe i związane z bezpieczeństwem powinny być powierzane wyłącznie Hutu. Sektor edukacyjny (uczniowie, studenci, nauczyciele) musi składać się w większości z Hutu. Siły Zbrojne Rwandy powinny składać się wyłącznie z Hutu. Doświadczenia wojny w październiku 1990 dały nam nauczkę. Żaden żołnierz nie powinien poślubić Tutsi. Hutu nie powinni dłużej litować się nad Tutsi. Hutu, gdziekolwiek są, muszą być zjednoczeni i solidarni, a także mieć na uwadze los swoich braci Hutu. Hutu w Rwandzie i poza nią muszą nieustannie szukać sojuszników i wsparcia dla sprawy Hutu, zaczynając od swoich braci Hutu. Muszą systematycznie przeciwdziałać propagandzie Tutsi. Hutu muszą być stanowczy i czujni wobec wspólnego wroga, Tutsi. Wszyscy Hutu na każdym poziomie muszą być nauczani o rewolucji społecznej z 1959 roku, referendum z