dawniej także zachodnio-środkowa Tajlandia, gdzie wymarł. Podgatunki aurocristatus (opisany z północnej Mjanmy jako odrębny gatunek) i koelzi (północno-zachodnia Sri Lanka) nie są uznawane.
Ekologia i zachowanie Dzięcioł żółtoczelny zamieszkuje suche lub bardzo suche otwarte lasy i zarośla pustynne, w tym lasy liściaste, lasy wtórne, lasy nadrzeczne, dzikie gaje oliwne, plantacje, także drzewa rosnące wzdłuż dróg i cieków wodnych; spotykany jest również na terenach uprawnych i w ogrodach. W większości zasięgu występuje do 1000 m n.p.m., sporadycznie wyżej – do 1700 m n.p.m. w Nepalu, do 2000 m n.p.m. na południu Indii.
Zjada owady i ich larwy żerujące na korze, także owoce i nektar. Żeruje pojedynczo lub w parach, choć czasem przyłącza się do mieszanych stad innych gatunków ptaków. Przebywa głównie w koronach drzew i na pniach, rzadko schodzi na ziemię.
Sezon lęgowy na subkontynencie indyjskim ma miejsce od lutego do lipca oraz w grudniu, w Azji Południowo-Wschodniej od lutego do kwietnia. Gnieździ się w dziuplach wykutych na wysokości 1–10 m w martwej części żywego drzewa. Samica składa 3 jaja. Ich inkubacja zajmuje 13 dni.