Od 2004 zatrudniony jako pracownik badawczo-dydaktyczny w Uniwersytecie Gdańskim w Zakładzie Archeologii, który w 2008 przemianowano na Instytut Archeologii Wydziału Historycznego UG. Jako nauczyciel akademicki prowadzi wykłady z zakresu archeologii epoki kamienia i źródłoznawstwa. W Uniwersytecie Gdańskim w latach 2008-2011 pełnił funkcje wicedyrektora Instytutu Archeologii, w 2012 p.o. dyrektora, w latach 2012-2016 był kierownikiem Zakładu Archeologii Epoki Kamienia w Instytucie Archeologii i Etnologii, a od 2019 jest kierownikiem Zakładu Archeologii Pradziejowej w Instytucie Archeologii. Od 2020 jest dyrektorem Instytutu Archeologii oraz przewodniczącym Rady Naukowej Dyscypliny Archeologii w UG.
Prowadził wykłady na temat epoki kamienia na Pomorzu w Uppsala University w Visby (Szwecja).
Odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej.
Dorobek naukowy Główne zainteresowania badawcze to technologia krzemieniarstwa pradziejowego i zastosowanie metody składanek w analizach sposobów obróbki skał łupliwych przez społeczeństwa pradziejowe. Ponadto zajmuje się badaniami osadnictwa społeczności łowiecko-zbierackich z późnego paleolitu i mezolitu na obszarze Polski, a szczególnie na Pomorzu Gdańskim.