II wojna światowa Podczas II wojny światowej przebywał w Łodzi. W listopadzie 1939 roku wziął ślub z Marią Pińczuk. Po utworzeniu getta łódzkiego zamieszkał wraz z rodziną przy ulicy Brzezińskiej 33. W getcie pracował w administracji żydowskiej, do grudnia 1940 roku pełnił funkcję kierownika Sekcji Statystycznej, następnie został przeniesiony do pracy w Sądzie i został przewodniczącym Wydziału Karnego, funkcję tę pełnił do maja 1941 roku. Kierował także Sądem Przyspieszonym.
W nocy z 12 na 13 maja 1941 roku został aresztowany pod zarzutem przyjmowania łapówek, według samego Bronowskiego spowodowane to było sporami wewnętrznymi i jego negatywnym stosunkiem do Chaima Rumkowskiego, Piotr Litka, Zdzisław Lorek i Grzegorz Pawlikowski podają, że został aresztowany na polecenie Rumkowskiego. Po aresztowaniu został osadzony w obozie pracy przymusowej w Poznaniu, w sierpniu 1943 roku został wysłany do Auschwitz-Birkenau, dokąd przybył 23 sierpnia, nadano mu numer obozowy 138228. W Auschwitz przebywał około dwóch tygodni, następnie skierowano go do podobozu Neu-Dachs w Jaworznie. Zbiegł w okolicach Opola podczas ewakuacji obozu w styczniu 1945 roku, dotarł do Blachowni Śląskiej.