Mihailo Milovanović cyr. Михаило Миловановић (ur. 24 lutego 1879 we wsi Gostinica, zm. 28 listopada 1941 w Užicach) – malarz i rzeźbiarz serbski.
Życiorys Syn Tanasije i Nikoliji z d. Šišić. W wieku 9 lat stracił ojca, a jego matka ponownie wyszła za mąż. W tym czasie przerwał naukę w szkole i na życzenie matki podjął pracę w karczmie Vojina Ćokicia w Ribaševinie. W 1894 uciekł do Valjeva, gdzie początkowo uczył się kamieniarstwa, a następnie przy pomocy miejscowego nauczyciela podjął naukę w gimnazjum. W latach 1905-1909 studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, pod kierunkiem mistrzów portretu Ludwiga von Hertericha i Hugona von Habermanna. Studia kontynuował w akademii praskiej, skąd w 1912 powrócił do Serbii. Malował głównie sceny rodzajowe z życia codziennego. Po wybuchu I wojny bałkańskiej, wstąpił do armii jako ochotnik. W czasie służby malował sceny z życia na froncie, a także portrety dowódców armii serbskiej (Radomir Putnik, Živojin Mišić, Stepa Stepanović, Petar Bojović, Pavle Jurišić Šturm). W 1915 jako żołnierz Dywizji Drińskiej uczestniczył w odwrocie armii serbskiej przez północną Albanię.