Podczas II wojny światowej, Brilliant występowała w wędrownej trupie teatralnej. Po wojnie, w 1947 roku występowała m.in. u boku Michaela Redgrave’a i Alberta Finneya w antyfaszystowskiej sztuce , wystawianej w Globe Theatre w Londynie. W latach 40. doszło do incydentu, między nią a Pablem Picassem, który zlecił jej wyrzeźbienie jego portretu. Po uszczypnięciu jej w pośladek przez artystę, Brilliant odmówiła realizacji zlecenia oraz dalszej relacji z malarzem.

Od lat 40. XX w. wraz z mężem, Brilliant podróżowała do Indii, gdzie Marshall prowadził wykłady oraz nagrywał filmy – w tym okresie Billiant uwieczniała w brązie postacie indyjskiej polityki. W 1965 jedna z jej rzeźb – został odsłonięty na w Londynie przez premiera Wielkiej Brytanii – Harolda Wilsona.

Od połowy lat 60. XX w., małżeństwo mieszkało naprzemiennie w Illinois, gdzie Marshall wykładał na Uniwersytecie, a także Belsize Park w Lodndynie, gdzie znajdowało się studio Brilliant, oraz Woodmancote, gdzie znajdowało się jej drugie studio.

Była członkinią Royal Society of Arts i .