W 1953 powrócili do Warszawy, gdzie razem z mężem rozpoczęła tworzenie monumentalnych dekoracji ściennych w powstających budynkach użyteczności publicznej. Najważniejszymi wspólnymi dziełami były dekoracje w Domu Chłopa w Warszawie (1960–1961), wystrój baru Frykas w warszawskim Supersamie (1962), dekoracje w Domu Wczasowym Rzemieślnik w Zakopanem (1964, 1984), wystrój Szkoły Rzemiosł w Warszawie (1969), wystrój baru kawowego Alinka w Warszawie (1969). Projektowali także dekoracje Polskich Wystaw Gospodarczych w Pekinie i Madrycie, hotelu Warszawa w Moskwie, budynku banku w Tokio i willi we Francji. Ich prace wpisywały się w sztukę i architekturę późnego modernizmu PRL.
Pochodziła z rodziny architektów. Córka działaczki społecznej i Sprawiedliwej Wśród Narodów Świata Jadwigi Piotrowskiej, wnuczka inżyniera . Matka artystki Zuzanny Rechowicz-Piątkowskiej. Od okresu przedwojennego do późnych lat mieszkała w rodzinnym domu na ulicy Lekarskiej w Warszawie.
Przypisy
Bibliografia Maks Cegielski: Mozaika. Śladami Rechowiczów.