27 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii rosyjskiej i byłych Korpusów Polskich w Rosji z zatwierdzeniem posiadanego stopnia majora ze starszeństwem od 7 listopada 1918Dz. Rozk. Wojsk. Nr 12 z 4 lutego 1919, poz. 421.. 6 marca 1919 został przydzielony do Tymczasowych Kursów Pedagogicznych przy Departamencie Szkolnictwa Wojskowego MSWojskDz. Rozk. Wojsk. Nr 26 z 8 marca 1919, poz. 842.. W latach 1920–1921 pełnił służbę w Departamencie V Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w artylerii, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. Od 1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był 1 pułk artylerii polowej Legionów. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu podpułkownika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 21. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia, a jego oddziałem macierzystym był wówczas Okręgowy Zakład Uzbrojenia Nr 1 w Warszawie. Później został przeniesiony do korpusu oficerów artylerii i do 4 pułku artylerii polowej w Inowrocławiu. 3 listopada 1923 został przeniesiony do 6 pułku artylerii polowej w Krakowie na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W lipcu 1924 został odkomenderowany do stacjonujacego w tym samym garnizonie 21 pułku artylerii polowej do czasowego pełnienia obowiązków dowódcy pułku.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Edward d’Erceville · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.