Pracował kolejno w Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Białymstoku (1950–1951), Zarządzie Okręgu Związku Zawodowego Pracowników Państwowych (1951–1953), jako instruktor Zarządu Okręgu Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia (1953–1956), Białostockim Przedsiębiorstwie Ceramiki Budowlanej (1957–1959), Wojewódzkiej Spółdzielni Mieszkaniowej w Białymstoku (1959–1961) oraz Zakładzie Energetycznym Białystok (1961–1982).

Od jesieni 1980 działał w NSZZ „Solidarność”, był przewodniczącym Komitetu Założycielskiego w zakładzie pracy, od 1981 tymczasowym członkiem Prezydium MKS „S” Regionu Białystok, następnie delegatem na I Wojewódzki Zjazd Delegatów i I Krajowy Zjazd Delegatów oraz członkiem Zarządu Regionu. Należał też do białostockiego Komitetu Obrony Więzionych za Przekonania, a w 1981 był pełnomocnikiem prawnym regionu „S” ds. podpaleń budynków należących do związku i jego dwóch działaczy.