pod zarządem państwowym znajdowało się jedynie 2,24 mln ha lasów, a straty w masie drewna szacowano na około 60 mln m³ – mimo że przejmowano m.in. lasy należące wcześniej do Kościoła prawosławnego czy rodziny carskiej.
Odzyskanie niepodległości nie przyniosło natychmiastowego zakończenia niekontrolowanych wyrębów. W warunkach niepewności prawnej i gospodarczej rabunkowa eksploatacja nie zawsze była możliwa do zatrzymania. Równocześnie bolączką polskiego leśnictwa pozostawał chroniczny brak aktualnych planów urządzeniowych, które stanowiły podstawę racjonalnego gospodarowania. Dopiero dekadę po odzyskaniu niepodległości plany te obejmowały około 66% lasów państwowychTadeusz Janicki, Lasy na ziemiach polskich u progu niepodległości (1918-1924), UAM, Poznań 2020.Roman Jaszczak, Urządzanie lasów w latach 1918–1939 w Polsce, Studia i Materiały, Uniwersytet Przyrodniczy, Poznań 2019..