W 1498 Barbara żona Jana Chełmskiego wysłała łucznika na wojnę turecką ze swych dóbr Dzięczyna odziedziczonych po ojcu i matce.
Miejscowość odnotowały historyczne regesty podatkowe. W 1530 we wsi miał miejsce pobór podatków z 5 łanów. W 1534 Dzięczyna należała do dziedzica Mikołaja z Chełma oraz jego bratanków, dzieci Jana Chełmskiego – Adama i Katarzyny. W tym roku dziedzice Rokosowa oraz dziedzice Dzięczyny wytyczyli granice pomiędzy obiema wsiami. Biegła ona od narożnika tych wsi z wsią Drzewce zwanej Granicznik (staropol. Granycznyk) do kopca narożnego stojącego w miejscu zwanym Piekielnik (staropol. Pyekyelnyk) i dzielącego te wsie ze wsią Sławikowice. W 1535 wieś zalegała z podatkami od jednego łana opuszczonego oraz jednego łana po pożarze. W 1539 ustalono granicę Dzięczyna z wsią Drzewce. W 1551 do Dzięczyna należał młyn wodny Kaganów oraz staw młyński. W 1551 płatnikiem podatków we wsi był Adam Dzięczyński wraz żoną z Anną. W 1563 zapłacił on pobór od 6 łanów oraz od 1,5 łana, karczmy oraz młyna wodnego o nazwie Kaganów posiadającego trzy koła wodne. Tego samego roku podatki zapłacił także Ambroży Pampowski od 2,5 łana. W 1564 właścicielami wsi byli Adam Dzięczyński, Apolonia Dzięczyńska oraz Anna z Ludomia wdowa po Krzysztofie Pampowskim.